Svona er líf mitt....sápuópera

Ræktin, ritgerð, bjór, vodki, vín. Það fer nú ekki vel með mann að vera að sulla svona endalaust. En hvað á maður að gera á kvöldin þegar það eru um það bil þúsund pöbbar í kringum mann og maður á ekki sjónvarp. Ég var svaka spennt fyrir Eurovision kvöldinu enda Ísland í úrslitunum. Hérna er lítil stemming fyrir þessu. Ég held það sé aðallega vegna þess að Skotar tengja sig ekki við Breta. Írar og Skotar eru yfirleitt lítið spenntir fyrir Bretum, ef það má segja sem svo. Conor og Joy eiga sjónvarp svo ég tróð mér uppá þau. Reyndar var Joy í Belfast svo það voru bara ég, María og Conor sem nutum keppninnar (því miður komst írski kalkúnninn ekki áfram). Ég hafði nú bara ágætlega gaman af þessu og þessi stig sem komu frá Bretlandi voru pottþétt okkur að þakka. Magga hefur greinilega lagt sitt af mörkum í Danmörku (vona að hún hafi ekki eytt öllum drykkjupeningunum í að kjósa).
Heimilislífið er alltaf soldið sérstakt. Sú ameríska á núna kærasta sem er, ótrúlegt en satt, bæði sætur og vingjarnlegur. Hún er mun geðbetri eftir að hann kom inní myndina. Reyndar var smá drama fyrir nokkrum vikum síðan. Við fengum email frá henni um hvað henni liði illa hérna því það væru mylsnur á gólfunum. Fyrir utan hvað þetta er oft geðveikislegt þá er hún alltaf frekar dónaleg í þessum athugasemdum. Ég nenni ekki að fara í smáatriði, en nægir að segja að það var smá drama sem er nú búið. Reyndar þegar ég hugsa um þetta þá man ég hvað mig langar stundum til að kyrkja hana svo best að ræða þetta ekki frekar.
Yfir í jákvæðari efni.....ég er að fara til Köben á fimmtudaginn að hitta Möggu mína. Ég býst ekki við öðru en endalausri drykkju....ahhhhh......
Guðrún og Þórunn ætla að heimsækja mig í júlí sem verður æðislegt. Bannað að hætta við.
Ég skelli inn sögum frá Köben (ef ég kem þaðan lifandi).

Fjölskylduheimsókn og fleira

Nú þegar skólanum er lokið á ég að vera að byrja á lokaritgerðinni minni. Það gengur hægt verð ég að segja. Erfitt að byrja aftur eftir svona törn. Mamma og Anna Guðrún komu í heimsókn þarsíðustu helgi. Það var æðislegt að fá þær. Það var lítið gert af því að túristast en þær vildu þó fara í Mary King´s close sem er túr um götu sem er undir the Royal Mile. Þetta er semsagt gata sem í kringum 1600 og 1700 var verslunargata og fólk bjó við götuna en síðar var byggt yfir. Núna er hún semsagt neðanjarðar og sagt er að þar sé reimt. Það vill svo skemmtilega til að Brandon er að gera rannsókn einmitt í Mary King´s close og ég ásamt fleirum verð að aðstoða hann í vikunni. Ég fæ að fara í túrinn aftur og aftur og aftur.....Það eina sem ég þarf að gera er að aðstoða fólk við að svara spurningalista í sjálfum túrnum. Sumir virðast skynja eitthvað þarna niðri en ég finn ekkert (reyndar fæ ég stundum gæsahúð en það gæti verið vegna þess að það er svalt þarna). Ég á eftir að fara fjórum sinnum í viðbót svo kannski gerist eitthvað seinna. Heilsan er öll betri en ég er enn smá eftir mig. Síðasta helgi var fín en það var hálfgert eldhúspartý hjá okkur. Nokkrir komu yfir og við fórum í drykkjuleiki sem var mjög skemmtilegt. Connor og Rahul fóru ekki fyrr en klukkan 7 um morguninn :S Ég var nú löngu búin á því en hékk þarna eins og góðum gestgjafa sæmir (lá í sófanum hálfsofandi). Við fengum þrumur og eldingar um helgina. Mér fannst það æðislega spennandi. Ég og María vorum að fara í gönguferð í hverfi sem heitir Duddingston og þar er skógur. Ég var ekki á því að hætta við þó það hafi líklega ekki verið skynsamlegt að ganga um skóg með regnhlíf þar að auki. Fleira er held ég ekki í fréttum. Ætli ég skelli ekki inn nokkrum myndum héðan og þaðan í lokin.

Duddingston

Ég, Anna Guðrún og mamma

María, ég Anna Guðrún og Mamma á indverskum veitingastað

Princes street gardens

Betri heilsa

Ætli ég byrji ekki á að svara spurningunni sem brennur á öllum. Er heilsan betri? Já, ég er öll að koma til. Er með ljótan hósta en háls og eyrnaverkur farinn. Fór til læknis í fyrradag sem sagði að þetta væri bara týpísk vírussýking. Og ekki orð um það meir. Mamma og Anna Guðrún eru að koma í heimsókn á fimmtudaginn svo það er bara gleði framundan.
Síðastliðin helgi var ekkert sérstök. Planið mitt var náttúrulega að fara að djamma en það var ekki í boði. Hluti af vinahópnum fór nú samt og ákvað að vera í eldhúsinu okkar. Ég var algert hræ svo ég vildi bara vera í friði (og leit út eins og dauðinn sjálfur). Þessar skepnur reyndu allt til að fá mig fram í eldhús. Ég skellti að lokum á mig maskara og druslaðist inn í eldhús þar sem fólk var í hinu ýmsasta ástandi. Sem betur fer fóru þau fljótt í bæinn. Daginn eftir var María veikari en ég sökum þynnku. Allavega verður nú bætt úr þessu á næstunni. Sem betur fer er fólk að djamma hvenær sem er vikunnar og alltaf til í tuskið.

Ái

Þetta verður vælupóstur svo ef þið nennið ekki að hlusta á aumingjaskapinn í mér skuluð þið ekki lesa lengra (Kristín Ó sérstaklega). Semsagt í dag kláraði ég síðasta verkefni annarinnar sem ætti að gleðja mig svakalega. En ég ætla að byrja á að lýsa vikunni. Á síðasta föstudag voru ritgerðaskil og líka í dag. Á miðvikudaginn var haldin poster conference fyrir alla meistaranemana. Við bjuggum til plakat sem lýsti lokaverkefninu okkar, plakatið var hengt upp í skólanum og svo áttum við að standa við það og svara spurningum og útskýra. Ég var náttúrulega svakalega stressuð fyrir þetta, aðallega vegna þess að 3 deildarstjórar áttu að spyrja okkur útúr og gefa einkunn. Semsagt, þetta gekk bara ágætlega. Það voru fáir þarna aðrir en nemendurnir sjálfir og nokkrir kennarar. Yfirheyrslan var svakalega stressandi samt. Ég var bara ánægð með að koma einhverju frá mér. Ég fékk samt spurningar sem ég var engan veginn undirbúin undir og bara gat ekki svarað. Ég held samt að það hafi ekki verið neitt mál. Allir fengu erfiðar spurningar og markmiðið var í raun ekki að reyna að láta okkur standa á gati. Mikið var ég fegin þegar þetta var búið. Þá var bara eftir að skila inn einni ritgerð sem ég reyndar átti eftir að vinna mikið í. Daginn eftir varð ég lasin. Ég hef hingað til ekki þurft að pína mig áfram lasin en þetta var hryllingur. Ég var að rembast við að læra og taka hvíldir inn á milli. Síðustu nótt svaf ég lítið vegna ritgerðarinnar og veikinda. En ritgerðin kláraðist þó á tíma og var skilað. Núna langar mig bara að sofa en mér er of illt. Ég er með einhvers konar hálsbólgu svo þegar ég kyngi er eins og ég sé að kyngja rakvélarblöðum og mér er illt í eyrunum. Svo er ég hóstandi líka. Stærstu skammtar af paracetamol virka ekki. Ég og María vorum búnar að plana laugardaginn til að fagna því að ég var búin. Það verður líklega ekkert af því eins og ástandið er núna. Ég vorkenni mér allavega svakalega og þrái ekkert heitar en sársaukalausan langan svefn. Og hér lýkur ömurlegustu bloggfærslu aldarinnar.

Save Iceland

Ég er stödd í kjallara skólans sem og aðra daga. Ég er ekki ein sem betur fer. Það munar miklu að vera í kringum aðra þegar maður er að læra svona lengi. Jæja, R er búið svo ég get skilað því inn. R er semsagt tölvuforrit fyrir tölfræði. Eins og SPSS nema við þurfum að forrita formúlur og skipanir. Þið getið ímyndað ykkur að ég er náttúrulega á grænni grein með það. Jæja, það kemur í ljós hvernig það verður. Næst eru tvær ritgerðir, poster conference og svo búið. Tja....þá tekur lokaritgerð við. Ég skrapp út í mat og sá að skotar ætla sér að fjölmenna til Íslands til að mótmæla hálendisframkvæmdum. Allavega eru plaköt hingað og þangað um bæinn "Save Iceland". http://www.savingiceland.org/ fyrir áhugasama. Það er gott að einhverjum er annt um náttúruna okkar.
Jæja, ég fæ bjór klukkan 10 með þreyttum skólafélögum....ahhhhh.....get ekki beðið.
P.s. er orðin pepsi-max-isti. How about that.

Karma

Langt síðan síðast. Skólalega séð hef ég haft það skítt. Gengur ekki nógu vel og hef hreinlega ekki hugmynd um hvort ég geti klárað námið. Reyndar er ég komin á "fokk it" stigið. Ég er sko ekki ein í basli og ég tel mig vera að gera mitt besta. Svo við sjáum hvað setur. En ég á rosalega rosalega góða vini hérna úti svo það heldur mér gangandi. Bæði María og Joy hafa verið algjörir englar. Allavega, það gerðist soldið fyndið hérna áðan og fannst ég verða að blogga um það. Málið er að ég bý með úldnum meðleigjanda. Sú ameríska getur verið algjör pína. Hún er dónaleg, hávaðasöm, sjálfhverf og örugglega bipolar. Allavega, hún virðist hafa einhverja sjúklega hreinlætisþörf. Ég tek það samt fram að hún er gangandi þversögn. Sumt þarf að vera ofsalega hreint en svo er hún sóði með annað. Það mega ekki vera mylsnur á eldhúsgólfinu en samt gengur hún um það berfætt. Hún þolir ekki mylsnur á borðum, en allt sem hún vaskar upp er drulluskítugt. Ekki nóg með það hún segir okkur að vaska upp diskana okkar en skilur sína eftir drulluga kannski í heila viku. Ég veit, við erum algjörir aumingjar að segja ekki eitthvað við hana en hún er bara svo klikk. Hún á það til að skilja eftir post-its í eldhúsinu með fyrirmælum um hvernig eigi að ganga um. Ég tek það fram og get fengið það uppáskrifað að íbúðin okkar er hreinust af öllum 8 íbúðunum í húsinu. Þrifnaðarkonurnar okkar dásama það í hvert einasta skipti sem þær þrífa. Ok, svo hengir sú ameríska þessi skilaboð í eldhúsið í dag:
"Can you wash your things and put in the trash. There is lettuce on the counter (það voru einhverjar mylsnur af káli) and that red onion has been sitting there for days (bútur af rauðlauk frá því í gær). It´s sick and I´m not gonna clean it up. Don´t leave vegetables in the sink. It is not a disposal and if it gets blocked they will charge us for fixing it. "
Við fengum nóg og ákváðum að kalla til fundar meðal annars vegna þess að þessi hrúga af manneskju kaupir ALDREI klósettpappír. Ekki einu sinni þó við prófum að setja engar rúllur inn á bað. Hún hefur líklega farið út með ruslið einu sinni og fer aldrei með endurvinnsludótið.
En viti menn, fimm mínútum síðar læsist hún inni í herberginu sínu. Ég er að segja ykkur það, þetta var karma og ekkert annað. Það þurfti 3 viðgerðamenn og það tók 1 og hálfan tíma að ná henni út. Viðgerðarmaðurinn sagði að hann hafi aldrei séð þetta gerast áður. Já folks, you get what you deserve. Reyndar sá ég að hún var búin að taka miðann niður en ég held reyndar að það hafi verið af því að deitið hennar var að koma. Hann gæti séð hvers kyns klikkhaus hún er. Og þar sem nýi kærastinn hennar er sætur þá vona ég að karmað gefi henni..........ok ég hafði ákveðið orð í huga en þori ekki að setja það inn. Verðlaun fyrir þá sem geta rétt.

No news

Satt að segja er lítið í fréttum. Get ekki sagt ég eigi mikið líf fyrir utan skóla þessa dagana. Væri hreinlega til í að geta smellt fingrum og það væri kominn maí. Apríl verður viðbjóðs mánuður. Mamma og Anna Guðrún ætla að heimsækja mig í maí og ég hlakka mikið til þess.
Uuuu....það er kominn nýr herbergisfélagi. Stúlka frá Þýskalandi, 23 ára. Lítið svosem hægt að segja um hana en hún virðist mjög þægileg. Án gríns þá er ekkert í fréttum (eða þá ég er einstaklega andlaus). Ég smelli inn einhverju fleira seinna.